Blogs

Gisteren heb ik een glimp opgevangen van de achterkant van de fameuze kleine zeemeermin die je ergens aan de oevers in Kopenhagen kan bewonderen. De achterkant. Het was de enige bezienswaardigheid die ik niet wilde missen, maar tal van vergaderingen, inclusief voor- en navergaderingen zorgden voor een overdrukke agenda, te weinig tijd.

De UNV vergadering hier in New York hebben we deze ochtend afgesloten. Op basis van onze discussies gisteren werd er een politieke agenda opgesteld. De verzuchtingen die we uiten in Vlaanderen, België en de Europese Unie, zijn evenzeer van toepassing op wereldvlak.
Zichtbaarheid van het vrijwilligerswerk, delen van goede praktijken, zorgen dat we ervaringen kunnen uitwisselen en dat we fora hebben om met elkaar te overleggen, te zoeken naar manieren om aansluiting te vinden bij andere sectoren: overheden, bedrijven, politiek.

Interessante dag achter de rug, met inhoudelijke input over de Rio + 20 conferentie, die zoals je kan vermoeden ook in Rio de Janeiro zal doorgaan, binnenkort.

Ik twijfelde natuurlijk. Soms ben ik immers een twijfelaar. Zal ik gaan of niet? Enfin, om een lang verhaal kort te maken, ben ik gegaan. Hier ben ik dan, op de zogenaamde ‘stakeholders’ meeting van de United Nations Volunteers in New York, om na te gaan hoe het vrijwilligerswerk nog verder op de agenda gezet kan worden, geïntegreerd in de RIO+20 agenda en conferentie.

Vandaag lanceerde België het Europees Jaar Actief Ouder Worden 2012. Wat actief ouder worden betreft, vervulde mijn grootvader zaliger een voorbeeldfunctie. Ik noemde hem ‘opi’ (soms ‘unser alte’ als hij zeurde) want dat zeg je tegen Duitse grootvaders.

Zelfs nu het EYV2011 achter de rug is, blijft mijn liefde voor het Europees gebeuren groot. Hoe kan je die EU nu liefhebben zie ik je al hoofdschuddend denkend, ze kost ons handenvol geld en ‘die van Europa’ nemen beslissingen over ons hoofd heen, zijn gefocust op economische vooruitgang, en wie niet volgen kan dreigt uit de Eurozone geschopt te worden.

Vorige week hield koning winter nog lelijk huis in onze streek. Vrijdag in de ijskoude ochtend had mijn trein vertraging. Eens deze te lat is mis ik ook mijn busaansluiting richting Bachte, DVC Heilig Hart. Voor die paar keer dat dit voorvalt op een jaar doe ik dan deze laatste 3 to( 4 km te voet. Ook bij deze barre temperaturen vatte ik de tocht te voet aan. Eerst een telefoontje om te verwittigen dat ik later kwam en weg was ik. Na een goede km stappen besefte ik dat het op karakter te doen ging zijn en nam ik de bocht richting Bachte.